بازهم برگشتم ، برای چندمین بار خواهم نوشت و شاید یک روز کلمه ی که می نویسم خواهم رفت باشد و دیگر هیچ...هشتادو هشت سال از استقلال گذشت ، استقلالی که فقط نامش را شنیده ام و آن را در رویدادهای زمانه می بینم . هشتاو هشت سال گذشت ، ولی هنوز هم افغانستان در حال سوختن میان آتش است. .لحظه ی نیست که بمبی منفجر نشود و یکی را از آرزوهایش محروم نسازد . از روزی که به دنیا آمدم ، افغانستان جنگ بوده و هست ، حال در جستجوی آن مانده ام که استقلال چه معنی می دهد...

این بار هم مثل هر سال بیست هشت اسد گذشت ، و تکرار خواهد شد . شاید نسل بعدی معنی استقلال را بفهمد ، زمانه این مهلت را از من گرفت و شاید هم  افغانستان ، که نگذاشت معنی استقلال را درک کنم  . هر کدام گوشه ای از این جهان افتاده ایم با این که هزاران فرسنگ با افغانستان فاصله داریم ،هنوز هم نامش را گرامی میداریم ...