بعد از چند روز بازهم آمدم تا روزنوشت امروز را بنویسم .اوایل می خواستم هر روز وبلاگ رابه روزکنم ،بعد ازچند مدتی تصمیم گرفتم هفته ی دو یا سه بار مطلب جدید بنویسم ولی الان تصمیم دارم که هفته ی یک بار یک مطلب جدید و خلاصه تمام اتفاقاتی را که دریک هفته ی اخیر می گذرد را بنویسم..امیدوارم که تصمیم امروز ، مثل تصمیم های قبلی نشود....امتحان های میان ترم هم تمام شد و جمعه ی این هفته کارنامه ها را می دهند...یک جشن در هفته ی آینده داریم که برای بچه هایی که بیماری سرطان دارند پول جمع می کنند وآنها را به یک تفریح گاه می برند تا خوش باشند... از برنامه های ماه اپریل هم فیوژن در راه است ، که دانش آموزان همه ی کشورها می آیند و برنامه ی مخصوص کشور خودشان را مانند موسیقی و ...اجرامی کنند. از وضعیت هوا هم بگویم که همچنان ابری است وسرد...یک زمانی افتابی می شود و چند دقیقه بعد ابری....قالب وبلاگ را هم عوض کردم البته چند روز پیش ، قالب قبلی زیاد جالب نبود برای همین تصمیم گرفتم این قالب را برای وبلاگ بگذارم ...می خواهم فردا را بدون استفاده از کامپیوتر آغاز کنم ....مطمئن هستم که روز خوبی خواهد بود.بدون چک کردن ایمیل ها ، بدون گپ زدن در ام اس ان ، و خلاصه تصمیم دارم اصلا فردا از کامپیوتر استفاده نکنم ،البته این را هم می دانم که روز سخت و دشواری خواهد بود ..در مطلب قبلی یک مختصر توضیحی در مورد کتاب رمز پیروزی مردان بزرگ نوشته بودم که در این پست به معرفی این کتاب می پردازم ...دوستانی که مشتاق مطالعه در مورد این کتاب هستند می توانند به ادامه مطلب مراجعه کنند ....تا روزهای بعدی به امید دیدار....

امروز شنبه بود ، مثل روزهای قبل دیر بیدار شدم .امروز تعطیل بود و شهر یه سکوت خاصی داشت. صبح که از خواب بیدار شدم رفتم صبحانه بخورم روی میز که نشستم نور خورشید خورد به صورتم رفتم کنارپنجره و دیدم برف ها آب شده اند و زمین از زیر برف ها پیداست.مثل اینکه زمستان دارد جای خودش را به بهار می دهد . یک چند روز دیگر هم فکرکنم باید عید نوروز باشد. البته ما اینجا تعطیل نمی شویم ، به اندازه ی کافی کریسمس تعطیل بودیم.

فردا هم تعطیل هستیم.ما در هفته دو روز تعطیل هستم ،شنبه و یکشنبه و دوباره از روز دوشنبه یک هفته ی جدید را شروع می کنیم. چند روزی بود که دنبال برنامه ی فرانت پیج می گشتم اما پیدا نکردم و دیگر سراغش نرفتم.

به وبلاگ ها یک سری زدم.اما چیزی که ناراحتم کرد این بود که وبلاگ های نوجوانان کم بود ، البته مشکلات نوجوانان هم یک عالم هست… وبلاگهایی که توسط نوجوانان نوشته شده بود کمتر از بقیه بود . امیدوارم که در آینده ی نزدیک به وبلاگ نویسان نوجوان اضافه شود. مطلب را همین جا به اتمام می رسانم . به امید دیدار